Obcokrajowcy

Sezon 1963

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Valent Medved 8 27 18 5 0,852

Jugosłowianin był pierwszym zawodnikiem zagranicznym, który startował w polskiej lidze. Pojawił się w Gdańsku mniej więcej w połowie 1963 roku, nieco dzięki „resortowym” powiązaniom gdańskiego Wybrzeża i jego odpowiednika w Zagrzebiu. Jugosłowianin w 1959 i 1961 roku wywalczył tytuł indywidualnego mistrza swojego kraju. Był też zawodnikiem kadry Jugosławii, jednak żużlowcy z tego kraju nigdy, w czasie występów w niej Valenta Medveda, spektakularnych sukcesów nie odnieśli. Swoje starty w IMŚ były zawodnik Wybrzeża kończył z reguły na fazie ćwierćfinałów, bądź półfinałów kontynentalnych. W gdańskiej drużynie był typowym zawodnikiem drugiej linii, w 1963 roku Wybrzeże przegrało ligowe podium jedynie przez niekorzystny bilans małych punktów.



Sezon 1991

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Marvyn Cox 7 34 87 7 2,680
John Davis 16 79 203 4 2,550
Juha Moksunen 7 35 77 6 2,300
Tony Briggs 6 24 50 6 2,240

Po latach przerwy obcokrajowców ściągnięto do Gdańska w roku 1991. Należy dodać, iż były to znaczne wzmocnienia składu Wybrzeża. Ciekawostką może być fakt, iż w sezonie '91 GKS startował w drugiej lidze. W przekroju całego sezonu wszyscy zawodnicy zasłużyli na pochwały. Najwyższą średnią uzyskał Anglik Marvyn Cox, który wsławił się znakomitym występem w drugim meczu barażowym o awans do pierwszej ligi przeciwko drużynie rybnickiej. Na torze rywala Cox "wykręcił" duży komplet punktów (18) zostając bohaterem całego żużlowego Gdańska. Głównie sympatycznemu "Cockerowi" można zawdzięczać awans. Angikowi niewiele ustępował jego rodak John Davis, który poza żużlowymi umiejętnościami wybijał się także swym bajecznie kolorowym kombinezonem.



Sezon 1992

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Marvyn Cox 10 51 131,5 2 2,567
Steve Schofield 7 37 92 0 2,486
Juha Moksunen 5 22 20 0 0,909

Przed sezonem rozstano się z Tony Brigssem. W połowie sezonu przykrej, długiej kontuzji doznał John Davis, który musiał pauzować do końca sezonu. W zamian sprowadzono nad Bałtyk kolegę Coxa z Poole Pirates, Steva Schofielda. Filigranowy Anglik szybko zyskał w Gdańsku wielu wielbicieli, odwdzięczając się skuteczną jazdą. Niestety fatalnie prezentował się Fin Juha Moksunen, który uzyskał beznadziejną średnią biegową. Na nic zdały się wysiłki naszych żużlowców: gdański klub zaznał goryczy degradacji do niższej klasy rozgrywkowej. Może gdyby kontuzji nie odniósł Davis udałoby się uratować pierwszą ligę dla Gdańska?



Sezon 1993

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Marvyn Cox 9 46 134 4 3,000
Steve Schofield 5 24 70 0 2,800
Jiri Stancl jr. 1 5 8 3 2,200

Huśtawki nastrojów ciąg dalszy. Sezon 1993 przyniósł awans do pierwszej ligi. Bezkonkurencyjnym w rozgrywkach okazał się być Marvyn Cox. Jego średnia biegowa do dzisiejszego dnia budzi zachwyt i podziw. Wszak w żadnym biegu nie ulec żużlowcowi drużyny przeciwnej to nie lada wyczyn! Niestety działacze klubowi nie zdecydowali się przedłużyć umowy z Johnem Davisem, gdyż jego forma po długiej kontuzji była wielką niewiadomą. Drugi, udany rok startów w Gdańsku zaliczył Steve Schofield. Trzecim stranieri wybrano Czecha - Jiri Stancla jr. Dostał on jednak tylko jedną szansę startu w zawodach ligowych. Mimo młodego wieku i małego doświadczenia nie zawiódł, zdobywając 11 punktów z bonusami.



Sezon 1994

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Marvyn Cox 14 75 179 3 2,427
Steve Schofield 3 16 33 3 2,250
Jiri Stancl jr. 1 5 6 1 1,400

W roku 1994 w czerwono-biało-niebieskich barwach wystąpili ci sami żużlowcy, co rok wcześniej. Ponownie najskuteczniejszym okazał się być Cox. Nieco słabiej jeździł Steve Schofield. Otrzymał on szansę startów w zaledwie trzech spotkaniach. Jeszcze rzadziej gdański klub sięgał po Czecha Stancla jr, który odjechał tylko jeden mecz. Brytyjczycy byli pewnymi punktami Wybrzeża. Ich równa, skuteczna jazda z pewnością pomogła nadmorskiej drużynie zająć piątą lokatę w Polsce.



Sezon 1995

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Steve Schofield 3 15 32 3 2,333
David Norris 2 11 19 1 1,818
Marvyn Cox 7 35 59 2 1,743

Od początku sezonu mizernie jeździł Cox. Jako, że zapracowany w tym roku był Steve Schofield, działacze zostali zmuszeni do penetracji rynku i znalezienia odpowiedniego następcy na miejsce Coxa i Schofielda. Wybór padł na... kolejnego Anglika, Davida Norrisa. Mimo dużego szumu wokół jego osoby żużlowiec ten nie zrobił w Polsce furory. Jego średnia biegowa na pewno nie imponowała, a poza tym Norris jeździł nierówno. Do jego poziomu dostosowali się Polacy i GKS ponownie opuścił szeregi I ligi. Na pewno sezonu 1995 gdańscy obcokrajowcy nie zaliczyli do udanych. I słusznie, bowiem na pewno nie spełnili oni oczekiwań zarówno kibiców jak i działaczy.



Sezon 1996

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Steve Schofield 2 10 24 1 2,500
Marvyn Cox 5 26 59 5 2,462
David Norris 3 13 27 2 2,231

Skład obcokrajowców pozostał niezmieniony. Gdańszczanie występujący w drugiej lidze doznali poważnego osłabienia kadrowego ze strony rodzimych żużlowców. Działacze, jakby tego nie zauważając, rzadko ściągali na mecze obcokrajowców. Przyniosło to opłakane efekty, bowiem Wybrzeże nie zdołało awansować o szczebel wyżej, wyraźnie ustępując drużynom z Leszna i Zielonej Góry. Najwyższą średnią spośród obcokrajowców uzyskał "kieszonkowy Steve". Marvyn Cox także prezentował się dobrze, ale stracił zaufanie działaczy. Wszystko za sprawą jego wybryków, gdy zamiast w polskiej lidze wolał startować w innych imprezach. David Norris zaprezentował się przyzwoicie (szczególnie w porównaniu z poprzednim sezonem).



Sezon 1997

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Todd Wiltshire 3 16 40 2 2,500
Igor Marko 12 62 144 7 2,323

Ten rok przyniósł wariant oszczędnościowy. Z początku sezonu jeździł jedynie Ukrainiec Igor Marko, który dał się poznać jako równy, solidny zawodnik. Na decydujące mecze zdecydowano się zakontraktować powracającego po groźnej kontuzji kręgosłupa Australijczyka - Todda Wiltshire. Zawodnik ten pokazał naszym żużlowcom, co znaczy profesjonalne podejście do swojej profesji. Niestety "Kangur" nie zdołał pomóc Wybrzeżu na tyle, aby awansowało do I ligi. Niemniej na pewno obaj stranieri zasłużyli na duże słowa uznania. Smutno skończyła się przygoda Igora Marko z nadmorskim klubem. W jednym z ostatnim spotkań ligowych, w Opolu, Ukrainiec doznał złamania obu nóg.



Sezon 1998

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Sam Ermolenko 12 60 148 7 2,583
John Jorgensen 3 15 32 2 2,267

W sezon '98 Gdańszczanie wstąpili z: Amerykanem Samem Ermolenko oraz Duńczykiem Johnem Jorgensenem. Podstawowym żużlowcem spoza naszych granic był "Kowboj". Jego obecność wśród drużyny poprawiała atmosferę. Ermolenko od razu stał się ulubieńcem gdańskiej publiczności. Na pewno Amerykanin wypełnił postawione przed nim zadanie. Był ostoją oraz pewnym punktem drużyny. To głównie on, jak i Marek Dera przyczynili się do awansu do pierwszej ligi. Drugim obcokrajowcem został doświadczony Jorgensen, który nie był tak dobry jak "Ermol", lecz także nie zawiódł.



Sezon 1999

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Tony Rickardsson 19 95 252 7 2,616
Robert Barth 2 10 12 0 1,091

Po awansie do najwyższej klasy rozgrywkowej doszło do najbardziej spektakularnego transferu obcokrajowca w historii żużla w Gdańsku. Na parafowanie kontraktu z Wybrzeżem zdecydował się ówczesny Indywidualny Mistrz Świata, Tony Rickardsson. Był to hit transferowy przed sezonem 1999. Szwed był pewnym punktem drużyny, jej filarem. W każdym meczu prezentował się z dobrej strony. "Wiking" dzielnie poprowadził gdańską drużynę po brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski. Drugi stranieri - Niemiec Robert Barth nie miał pełnić funkcji lidera drużyny. Trzeba jednak przyznać, że swoje zadanie wykonał. Był dość solidnym zawodnikiem zdobywającym po kilka ważnych punktów w meczu.



Sezon 2000

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Tony Rickardsson 19 100 240 10 2,500
Daniel Andersson 5 19 16 3 1,000
Sandor Tihanyi 7 27 18 5 0,852
Wladimir Woronkow - - - - -

W roku 2000 ponownie w Wybrzeżu kibice mogli podziwiać Tony Rickardssona. Trzeba jednak uczciwie przyznać, że nie był to ten sam "Ricky" co rok wcześniej. Kilkakrotnie zdarzyło mu się przyjechać do mety na czwartej pozycji. Częściej także przegrywał pojedyncze biegi. Na pewno to jednak nie Tony był głównym winowajcą spadku do niższej ligi, który niestety stał się w tym roku faktem. Niewiele dobrego można napisać o innych obcokrajowcach: Danielu Anderssonie ze Szwecji oraz Węgrze Sandorze Tihanyi. Obaj byli kontraktowani jako wypełnienie luk w składzie. Na pewno można było jednak wymagać od nich znacznie lepszej postawy. Szczególnie od Anderssona, który miał być dość solidnym zawodnikiem drugiego rzutu.



Sezon 2001

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Nicki Pedersen 15 76 161 10 2,250
Kaj Laukkanen 2 10 12 2 1,400

W gdańskim klubie zaczęły się problemy finansowe. Rickardsson już zdecydowanie wcześniej zdecydował się podpisać umowę w Toruniu. Nie było oczywiście w tym nic dziwnego, gdyż zawodnik takiej klasy występujący w pierwszej lidze to bardzo rzadki widok. W jego miejsce zdecydowano się zatrudnić młodego Duńczyka - Nicki Pedersena. W przekroju całego sezonu był to dość pewny punkt zespołu, ale jeździł nierówno. Niewiele można napisać o startach Fina Laukkanena. Wystąpił on na inaugurację sezonu w Grudziądzu, gdzie pojechał bardzo słabo. Z tego też powodu zaproszenie na mecz otrzymał jeszcze tylko raz: na wyjazdowy pojedynek w Rawiczu. Tam zdołał się nieco zrehabilitować za mizerną postawę w Grudziądzu.



Sezon 2002

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Stefan Andersson 9 42 70 7 1,833
Henrik Gustafsson 8 43 72 5 1,791

Przed tym sezonem rozmowy z zawodnikami mającymi startować w Wybrzeżu "szły" jak po grudzie, a to z powodu fatalnej kondycji finansowej klubu. Jednak stosunkowo wcześnie przed startem rozgrywek udało się działaczom zakontraktować Szweda Stefana Anderssona. Na pewno nie był to szczyt marzeń, gdyż jak dotąd sympatyczny "Ando" startował w polskiej lidze z mizernym skutkiem. W trakcie rozgrywek do Anderssona dołączył kolejny Szwed - Henrik Gustafsson. Jego zakontraktowanie okazało się przysłowiowym strzałem w "dziesiątkę". "Henka" zadebiutował w gdańskich barwach bardzo udanie, zdobywając czternaście punktów w sześciu startach (przy defekcie na prowadzeniu w jednym biegu) w meczu z WTS-em Wrocław. Sympatyczny Gustafsson był ojcem pierwszego meczowego zwycięstwa w sezonie 2002. W przekroju całego sezonu obaj żużlowcy sprawdzili się wyśmienicie (mimo dość dużych wahań formy, które jednak zdarzały się sporadycznie). Henrik Gustafsson był, mimo zdecydowanie słabszej końcówki sezonu, prawdziwym liderem zespołu, a Stefan Andersson - pomimo że zdobywał mniejsze ilości punktów - wiele mu nie ustępował. W pamięci gdańskich kibiców "Ando" zapisał się zdobywając komplet dwunastu punktów w rewanżowym meczu barażowym ze Startem Gniezno.



Sezon 2003

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Brian Karger 6 30 56 3 1,967
Kaj Laukkanen 14 69 97 10 1,551
Freddie Eriksson 6 25 24 8 1,280

Drugi rok z rzędu nie udało się zakontraktować żadnego stranieri z "górnej półki". Przed sezonem zdecydowano zaryzykować i postawić na młody talent ze Szwecji, Freddiego Erikssona. Po przyzwoitym początku sezonu nastąpił jednak długotrwały kryzys formy Szweda, w wyniku którego żużlowiec ten wystąpił tylko w sześciu meczach. W połowie sezonu zdecydowano sięgnąć po znanego już gdańskim kibicom Fina Kaja Laukkanena, który tym razem prezentował się dużo lepiej niż przed dwoma laty. Wciąż nie można było go jednak uznać za pewny punkt zespołu - w niektórych meczach wykazywał się walecznością i skutecznością, by w kolejnych jedynie statystować na torze. Trzecim obcokrajowcem, zatrudnionym w drugiej połowie sezonu był startujący wówczas jedynie w Danii Brian Karger. Jak się okazało, wybór był trafny - niedoceniany Duńczyk nie zawiódł oczekiwań, w każdym meczu przywożąc przyzwoitą ilość punktów. Niestety nie zdołał zapobiec degradacji Wybrzeża do I ligi.



Sezon 2004

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Brian Karger 9 40 85 9 2,350
Kenneth Bjerre 2 10 18 1 1,900

Po udanym ubiegłym sezonie w wykonaniu Duńczyka Briana Kargera szybko postanowiono przedłużyć z nim kontrakt o kolejny rok, mimo iż sam żużlowiec rozpatrywał zakończenie kariery. Działacze zdołali go jednak przekonać, by pomógł gdańskiej drużynie w powrocie w szeregi najlepszych drużyn w kraju. Zmiennikiem Kargera został jego młody rodak - Kenneth Bjerre. Ten uchodzący za największy talent duńskiego speedwaya zawodnik miał pierwotnie wystąpić w większej ilości spotkań, jednak na skutek różnych zawirowań przywdział plastron Wybrzeża jedynie dwukrotnie. Natomiast Brian Karger był bardzo silnym ogniwem drużyny trenera Grzegorza Dzikowskiego. Zawodnik ten imponował doświadczeniem i walecznością, szybko stając się ulubieńcem gdańskiej publiczności, która z racji jego dość zaawansowanego jak na żużlowca wieku (37 lat), zwykła nazywać go po prostu "Dziadzią". Karger był jednym z głównych autorów powrotu naszego zespołu do ekstraligi.



Sezon 2005

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Bjarne Pedersen 6 31 71 3 2,387
Greg Hancock 9 50 94 5 1,980

Sezon 2005 był, mimo górnolotnych zapowiedzi działaczy, kolejnym trudnym rokiem dla gdańskiego żużla. Przed sezonem zakontraktowano jednego zawodnika zagranicznego - Amerykanina Grega Hancocka, Indywidualnego Mistrza Świata z 1997 roku. Wydawało się, że "Herbie" będzie prawdziwą ostoją drużyny i jej najsilniejszym ogniwem. Tak się jednak nie stało. Hancock co prawda nie zszedł poniżej progu siedmiu punktów w meczu, co więcej - zdobywał najczęściej ponad dziesięć "oczek", jednak w najważniejszych biegach Amerykanin zawodził, nie potrafiąc wziąć na siebie ciężaru odpowiedzialności. To spowodało podpisanie umowy z obiecującym Duńczykiem Bjarne Pedersenem. Rodak legendarnego Hansa Nielsena okazał się być prawdziwym odkryciem ekstraligi. Startujący dotąd bardzo sporadycznie w polskich ligach Duńczyk szybko zaskarbił sobie sympatię gdańskiej publiczności. Na torze prezentował się walecznie i nadzwyczaj skutecznie.




Sezon 2006

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Andy Smith 6 26 48 4 2,000
Lenar Nigmacjanow 11 47 54 10 1,362

Sezon ten był specyficzny z wielu względów. Przede wszystkim gdański zespół, mimo utrzymania się rok wcześniej w gronie ekstraligowców, zmuszony był wystartować w II lidze. W omawianym sezonie dopuszczono nieograniczoną liczbę obcokrajowców do startów w polskiej lidze, także na pozycji młodzieżowców. Klub z Gdańska, kompletując skład na ostatnią chwilę, musial posiłkować się zagranicznym juniorem. Wybór padł na Lenara Nigmacjanowa, który imponował bardzo efektowną sylwetką na motocyklu. Najlepiej młody Rosjanin zaprezentował się w meczach: z Miskolcem w Gdańsku i w Równem. W obu wymienionych spotkaniach Nigmacjanow zdobył (wliczając bonusy) 10 "oczek". W trakcie trwania sezonu działacze zdecydowali o zaangażowaniu doświadczonego Anglika z polskim paszportem - Andy Smitha. Zakontraktowanie "Foxy'ego" okazało się trafną decyzją. Filigranowy Anglik wypełnił skutecznie lukę w składzie, spowodowaną słabszą od oczekiwanej postawą Rafała Kowalskiego i Sebastiana Trumińskiego.




Sezon 2007

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Bjarne Pedersen 14 74 177 5 2,419
Andy Smith 5 24 44 4 2,000
Billy Forsberg 6 30 37 9 1,533
Andriej Karpow 14 67 67 11 1,164
Chris Louis 3 9 6 1 0,778
Andriej Kobrin - - - - -

W roku 2007 działacze gdańskiego Wybrzeża podpisali umowy z aż sześcioma obcokrajowcami, jednak tylko jeden z nich - startujący już przed dwoma laty w Gdańsku Bjarne Pedersen - mógł być traktowany jako lider drużyny. Choć i jemu na początku sezonu przydarzyło się kilka słabszych występów, to jednak ostatecznie "Barni" z powierzonej mu roli wywiązał się znakomicie. Prawdziwym objawieniem tego roku był dziewiętnastoletni Szwed Billy Forsberg, dla którego był to pierwszy sezon w polskiej lidze. Dobrze spisywał się także inny młodzieżowiec zza granicy, czyli Andriej Karpow. Walecznemu Ukraińcowi w jeszcze lepszej jeździe przeszkadzały niestety kontuzje. Zupełnym nieporozumieniem okazało się natomiast zatrudnienie Chrisa Louisa. Były medalista Indywidualnych Mistrzostw Świata prezentował formę daleką od choćby przyzwoitej. W ani jednym spotkaniu nie wystąpił szesnastoletni rodak Karpowa - Andriej Kobrin, podpisanie kontraktu z którym było raczej planem długofalowym. Tematem na oddzielne opowiadanie jest natomiast Andy Smith. O ile Anglik na torze spisywał się dobrze, o tyle w sytuacjach pozasportowych jego zachowanie było naganne, w konsekwencji czego Smith jeszcze w trakcie trwania sezonu w nieprzyjemnych okolicznościach zakończył swoją przygodę z gdańskim Klubem.




Sezon 2008

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Bjarne Pedersen 18 90 215 6 2,456
Magnus Zetterström 20 91 176 18 2,132
Tobias Kroner 8 31 51 5 1,806
Josh Auty 1 3 5 0 1,667
Renat Gafurow 15 70 92 18 1,571
Charlie Gjedde 3 14 14 4 1,286
Billy Forsberg 12 54 52 12 1,167
Andriej Karpow 8 29 28 5 1,138

W obliczu trudnej sytuacji na rynku zawodników krajowych i braku regulaminowych limitów zatrudniania obcokrajowców, w sezonie 2008, Wybrzeże, podobnie jak inne kluby, sięgnęło po wielu zawodników z zagranicy. W pierwszej kolejności przedłużono zeszłoroczne umowy z uczestnikiem cyklu Grand Prix, Bjarne Pedersenem oraz juniorami - Billym Forsbergiem i Andriejem Karpowem. Pedersen nie obniżył lotów, liderując drużynie bez poważniejszych potknięć. Znakomitym uzupełnieniem składu okazał się trzydziestosiedmioletni Szwed Magnus Zetterström. Popularny "Zorro" nie tylko stał się 9. zawodnikiem I ligi walnie przyczyniając się do awansu drużyny do Ekstraligi, ale dzięki swojej przebojowości, stał się także ulubieńcem kibiców. Do juniorskiego składu dołączył obiecujący Anglik Josh Auty, jednak ze względu na przyzwoite - choć trochę słabsze niż przed rokiem - wyniki dwójki Forsberg - Karpow, tylko raz dostał okazję startu w plastronie Wybrzeża. Jako wzmocnienie drugiej linii zespołu sprowadzono Niemca Tobiasa Kronera i Rosjanina Renata Gafurowa, którzy choć nie ustrzegli się wpadek, zdobywali zazwyczaj po 7-8 punktów na mecz i wypełniali postawione przed nimi zadania. Gorzej radził sobie dokooptowany do składu w trakcie sezonu Duńczyk Charlie Gjedde - w trzech meczach, w których wystąpił, nie udało mu się zabłysnąć.




Sezon 2009

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Kenneth Bjerre 15 82 178 4 2,220
Hans Andersen 15 77 127 8 1,753
Martin Vaculik 14 77 123 5 1,662
Magnus Zetterstroem 16 74 96 19 1,554
Renat Gafurow 9 39 40 8 1,231
Joonas Kylmakoerpi 3 12 11 3 1,167
Tobias Kroner 5 31 14 3 0,895
Andriej Kobrin 5 8 4 0 0,500

Rok 2009 był rekordowym jeśli chodzi o angaż dla zawodników zagranicznych w gdańskim Wybrzeżu. Zespół wrócił do najlepszej ligi na świecie, jego gwiazdami mieli być Duńczycy Kenneth Bjerre i Hans Andersen, który w 2008 roku był piątym zawodnikiem cyklu Grand Prix. Niestety Andersen tak dobrego sezonu już nie powtórzył a ponadto światowy kryzys ekonomiczny odcisnął swoje piętno również na finansowaniu sportu w Polsce. Bjerre jechał przyzwoicie, choć w pewnym momencie „zastrajkował”. „Wypalił” za to talent Martina Vaculika. Słowak był czołowym juniorem ligi, niestety w decydującym momencie sezonu przytrafiła mu się groźna kontuzja. Wiele zabiegów poświęcono temu by w drużynie pozostał Magnus Zetterstroem. Szwed pojechał w najlepszej lidze świata na miarę możliwości tak samo jak Renat Gafurow. Kontraktowani jako uzupełnienie składu Tobias Kroner i Joonas Kylmakoerpi z grona zawodników drugiego rzutu pojechali najsłabiej. W składzie Wybrzeża byli jeszcze Billy Forsberg i Josh Auty, jednak nie zostali wystawieni do spotkań ligowych. Trapieni kontuzjami i nierówną jazdą liderów gdańszczanie zaledwie po roku musieli opuścić szeregi ekstraligi




Sezon 2010

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Renat Gafurow 19 91 155 19 1,912
Thomas Jonasson 15 65 105 14 1,831
Magnus Zetterstroem 15 76 130 8 1,816
Matej Kus 19 72 94 8 1,417
Tobias Kroner 5 19 20 3 1,211
Andriej Kobrin 1 1 0 0 0.000

Po spadku z najwyższej klasy rozgrywkowej w Gdańsku doszło do rewolucji kadrowej. Zaangażowano nowego trenera, byłego szkoleniowca kadry Stanisława Chomskiego. Przebudowie uległa kadra krajowych zawodników, jeśli chodzi o obcokrajowców, to w zespole zostali wypróbowani: Renat Gafurow i Magnus Zetterstroem, młodzi Tobias Kroner i Andrij Kobrin, zaangażowano natomiast Thomasa Jonassona i Mateja Kusa. Szwed potwierdził swój niemały talent, był pewnym jeźdźcem zespołu, jeśli chodzi o Czecha to miał być on następca Martina Vaculika, ale pod tym względem oczekiwań nie spełnił. Najskuteczniejszym spośród obcokrajowców był Rosjanin. Gdańszczanie wywalczyli prawo walki o ekstraklasę w barażach, jednak tam nie sprostali ekipie z Częstochowy. Rok miał być przeznaczony na odbudowę finansów klubu i konsolidację zespołu.




Sezon 2011

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Darcy Ward 16 85 200 20 2,588
Thomas Jonasson 15 75 152 15 2,227
Magnus Zetterstroem 18 92 171 19 2,065
Mikael Max 14 65 119 7 1,938
Renat Gafurow 10 44 69 1 1,519

Kolejny sezon stał już pod znakiem gdańskiego Wybrzeża. Do składu dołączył wypożyczony z Torunia Australijczyk Darcy Ward. Mimo wieku juniora zdominował on walkę na zapleczu ekstraklasy, brylując na wszystkich pierwszoligowych torach, na których się pojawiał. O wiele lepiej niż w poprzednim sezonie pojechali Zetterstroem i Jonasson. Ta trójka uzupełniana przez weterana Mikaela Maxa niejednokrotnie wygrywała mecze dla gdańszczan. Spotkanie w rundzie finałowej w Gnieźnie czy w Grudziądzu na zawsze pozostaną w pamięci gdańskich kibiców speedwaya. Swoista mieszanka rutyny i młodości eksplodowała w najbardziej odpowiednim momencie i gdańszczanie wrócili do najlepszej ligi świata. Gdańszczanie dali się poznać jako jedna z najlepiej jeżdżących drużynowo ekip. Ward święcił triumfy z dziką kartą w Grand Prix oraz w mistrzostwach świata juniorów, ustępując w klasyfikacji generalnej tylko Maciejowi Janowskiemu. Renat Gafurow zdobył z kolei brązowy medal mistrzostw Europy par.




Sezon 2012

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Nicki Pedersen 20 292 5 2,605
Thomas Jonasson 17 82 127 9 1,659
Renat Gafurow 7 38 49 4 1,395
Maksims Bogdanovs 12 53 61 5 1,245

Po awansie do ekstraklasy nie udało się zatrzymać w Gdańsku Darcy Warda. Zamiast utalentowanego Australijczyka zakontraktowano Nickiego Pedersena. Dla duńskiego internacjonała był to powrót do Gdańska po latach. W 2001 roku był na progu międzynarodowej kariery, w 2012 roku wracał nad morze z trzema tytułami najlepszego żużlowca na świecie. W Wybrzeżu miał odbudować formę i w pełni mu się to udało. Został najskuteczniejszym żużlowcem ekstraligi i wicemistrzem świata. Niestety zespołowi już tak dobrze nie poszło. Thomas Jonasson w zderzeniu z najlepszą ligą świata pojechał przyzwoicie, choć w kilku przypadkach zdecydowanie zawiódł, więcej spodziewano się po Maksimsie Bogdanovsie. Po raz kolejny skład musiał łatać Renat Gafurow. Trapiona kontuzjami drużyna z Gdańska w dramatycznych okolicznościach musiała opuścić szeregi najlepszych drużyn.




Sezon 2013

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Thomas Jonasson 15 56 117 14 2,339
Renat Gafurow 18 88 144 21 1,875
Mathias Thoernblom 1 3 2 0 0,667

Gdańscy żużlowcy znów musieli się „tułać” po pierwszoligowych stadionach. Przed sezonem w klubie nastąpiły zmiany na najwyższych szczeblach i zamiast sezonu na przeczekanie i ułożenie m.in. spraw finansowych gdańszczanie dostali zadanie powrotu do ekstraklasy. W przeciwieństwie do kilku wcześniejszych lat nad Motławą ograniczono ilość kontraktów z zawodnikami z zagranicy. Pozostawiono jedynie wypróbowanych Thomasa Jonassona i Renata Gafurowa. Szwed zanotował dalszy progres w swojej karierze i był najlepszym zawodnikiem zaplecza ekstraklasy, Rosjanin, jak zwykle był solidnym żużlowcem w talii trenera Chomskiego. W składzie znalazło się jeszcze dwóch młodych Szwedów, jednak tylko jednemu z nich – Mathiasowi Thoernblomowi dane było pojechać po ligowe punkty. W jedynym swoim występie spisał się słabo i więcej zaproszeń do składu nie otrzymywał. Drugi z zakontraktowanych - Oliver Berntzon nie przekonał do siebie trenera Wybrzeża i pod koniec sezonu trafił na wypożyczenie do Daugavpils. Miejsca w składzie nie zagrzali także David Ruud i Cameroon Woodward, którzy dość szybko zostali wypożyczeni do innych zespołów. Gdańszczanie sportowo zrealizowali plan i powrócili do ekstraklasy.





Sezon 2014

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Leon Madsen 8 39 78 4 2,103
Thomas Jonasson 7 34 59 0 1,735
Fredrik Lindgren 8 42 67 4 1,691
Renat Gafurow 12 53 43 4 0,887

Powrót do najwyższej klasy rozgrywkowej był huczny, jednak rzeczywistość dość szybko sprowadziła gdańszczan na ziemię. Z powodów kłopotów z budżetem zespół otrzymał jedynie „licencję warunkową”. Nie udało się też zakontraktować żadnego zawodnika ze ścisłej czołówki. Do Thomasa Jonassona i Renata Gafurowa dołączyli Leon Madsen i Fredrik Lindgren. Skuteczniejszy był ten pierwszy, Szwed częściej zawodził, zresztą z przyczyn finansowych w wielu spotkaniach gdańszczanie wystawiali głównie krajowy skład. W tych okolicznościach nie udało się obronić ekstraligi a po sezonie gdańszczanom odebrano licencję. Rozpoczęła się walka z czasem, aby żużel w Gdańsku przetrwał.





Sezon 2015

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Magnus Zetterstroem 12 62 143 6 2,403
Renat Gafurow 12 58 121 8 2,224
Eduard Krcmar 8 39 61 7 1,744
Rene Deddens - - - - -
Justin Sedgmen - - - - -

W gdańskim speedway`u trzeba było wdrożyć plan ratunkowy. Po 9 latach znów gdańska drużyna musiała potykać się w najniższej klasie rozgrywkowej, a jeszcze na chwilę przed startem sezonu nie wiadomo było, czy Wybrzeże zostanie do startów dopuszczone. Po wielodniowych negocjacjach podpisano porozumienia i zespół mógł wystartować. Ekipę objął Grzegorz Dzikowski. Do składu powrócił Magnus Zetterstroem, który wspólnie z Renatem Gafurowem poprowadził zespół do awansu. Obydwaj nasi zawodnicy byli najskuteczniejszymi jeźdźcami PLŻ2. Obydwaj też wyszli na czoło klasyfikacji najskuteczniejszych obcokrajowców Wybrzeża wszech czasów. Ten duet wspierał Eduard Krcmar, młody Czech, który cały czas uczył się speedway`a, pewnie stąd jego osiągnięcia na torze w Gdańsku były ponad dwa razy lepsze niż te na wyjeździe. Do zespołu zakontraktowano także Rene Deddensa i Justina Sedgmena, jednak obaj nie pojawili się w meczowych składach Renault Zdunek Wybrzeża.




Sezon 2016

zawodnik mecze wyścigi punkty bonusy średnia biegowa
Magnus Zetterstroem 12 61 123 9 2,164
Renat Gafurov 14 64 109 9 1,844
Anders Thomsen 8 34 57 9 1,941
Linus Sundstroem 16 80 142 11 1,913
Eduard Krcmar 4 18 22 5 1,500

W sezonie 2016 swoją bogatą karierę zakończył były kapitan naszego zespołu i zarazem najlepszy zawodnik drużyny Magnus Zetterstroem. Dla Renata Gafurova był to 9 rok w barwach gdańskiego klubu. Nowymi zawodnikami w drużynie byli - Anders Thomsen i Lunus Sundstroem. 22 letni Duńczyk zaprezentował się tylko w 8 meczach, osiągając średnią biegową – 1,941. Bardziej doświadczony Szwed był drugim najlepszym zagranicznym zawodnikiem w gdańskim zespole. Drużynę wspierał także Eduard Krcmar, który zaprezentował się czterokrotnie w Nice PLŻ.


Jeśli zauważyłeś błąd na tej stronie, skontaktuj się z nami pod adresem redakcja@wybrzezegdansk.pl

Najbliższy mecz

Sobota, 27 maja 2017 r.godz. 16:00

Euro Finannce Polonia Piła VII runda Nice Pierwszej Ligi Żużlowej, wyjazd Zdunek Wybrzeże Gdańsk
Euro Finannce Polonia Piła

www rywala | bilety

Ostatni mecz

Arge Speedway Wanda Kraków

43:47 niedziela, 21 maja 2017 r. Zdunek Wybrzeże Gdańsk
43:47

relacja | www rywala

Tabela Nice PLŻ

L.p. Drużyna M P +/-
1. Polonia Piła 4 8 +39
2. Zdunek Wybrzeże 3 5 +22
3. Lokomotiv Daugavpils 4 4 +12
4. Speedway Wanda Instal Kraków 4 4 -14
5. Orzeł Łódź 4 3 -14
6. Grupa Azoty Unia Tarnów 2 2 +26
7. Stal Betad Leasing Rzeszów 4 2 -13
8. Polonia Bydgoszcz 5 2 -58

MDMP

L.p. Drużyna M P +/-
1. Wybrzeże Gdańsk 3 9 +134
2. MRGARDEN GKM Grudziądz 3 6 +111
3. KS Toruń 3 6 +108
4. Orzeł Łódź 4 2 +55
5. SCKM Włókniarz Cz-wa 3 1 +62

Liga Juniorów

L.p. Drużyna M P +/-
1. KantorOnline ViperPrint Włókniarz 7 33,5 147
2. Fogo Unia Leszno 7 31 137
3. Spar Falubaz Zielona Góra 7 28,5 140
4. Unibax Toruń 7 23 120
5. Grupa Azoty Tarnów 7 18 119
6. Stal Gorzów 7 16,5 115
7. Betard Sparta Wrocław 7 13,5 96
8. Renault Zdunek Wybrzeże 7 4 88

Typowanie

1. TOMAN69 89 pkt. +5 pkt.
2. mysy 89 pkt. 0 pkt.
3. pawel1985 88 pkt. +5 pkt.
4. danmark marek 85 pkt. +5 pkt.
5. dave91 81 pkt. 0 pkt.
Jesteśmy na Facebooku

Jesteśmy na Facebooku

Zostań naszym fanem na FB i bądź na bieżąco!

Oferta marketingowa

Oferta marketingowa

Zapoznaj się z ofertą reklamową naszego klubu na sezon 2016. Zostań Sponsorem gdańskiego żużla!

Baza kibiców

Baza kibiców

Zapisz się do grona fanów, którzy bezpłatnie otrzymują informacje i oferty z klubu prosto na swoją skrzynkę mailową.